26 lutego 2026
Nieprzerejestrowanie (niezgłoszenie) przedsiębiorcy do ulgi Mały ZUS plus w wymaganym terminie
może prowadzić do realnej straty majątkowej, ponieważ przedsiębiorca opłaca wówczas składki
społeczne na zasadach ogólnych, mimo że – przy prawidłowym i terminowym zgłoszeniu – mógłby
płacić je niższe. Z perspektywy prawa cywilnego taki uszczerbek może być kwalifikowany jako szkoda
wynikła z nienależytego wykonania umowy o obsługę księgową/kadrowo‐płacową i stanowić podstawę
roszczenia odszkodowawczego przeciwko biuru rachunkowemu na zasadach odpowiedzialności
kontraktowej (w szczególności art. 471 k.c. oraz reżim umów o świadczenie usług).
Kluczowe są jednak przesłanki: zakres obowiązków biura rachunkowego (co obejmowała umowa),
wykazanie naruszenia, szkody, a przede wszystkim normalnego (adekwatnego) związku przyczynowego
oraz obowiązek wykazania, że przedsiębiorca spełniał warunki ulgi i że przy prawidłowym działaniu ulga
zostałaby skutecznie zastosowana. W orzecznictwie szczególnie istotna jest sprawa V CSK 549/19, w
której błąd biura rachunkowego przy czynnościach rejestracyjnych w był bezsporny, ale roszczenie
zostało ostatecznie oddalone z powodu niewykazania przesłanki "pewności/prawdopodobieństwa"
uzyskania oczekiwanej korzyści oraz braku udowodnienia adekwatnego związku przyczynowego.
W praktyce ocena odpowiedzialności (i szansy na odszkodowanie) silnie zależy od tego, czy utrata prawa
do ulgi była "twardą" konsekwencją uchybienia terminowi (bez możliwości naprawy), czy też możliwa
była korekta zgłoszenia w ustawowym oknie czasowym (np. w 2026 r. ZUS wskazywał możliwość korekty
do 2 lutego 2026 r.).
Mały ZUS plus jest ulgą w opłacaniu składek na ubezpieczenia społeczne (nie dotyczy składki
zdrowotnej), opartą na dochodzie z działalności i adresowaną do przedsiębiorców działających na
mniejszą skalę, spełniających przesłanki ustawowe.
Warstwę ustawową (systemową) stanowi przede wszystkim ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych
(tekst jednolity ogłoszony w Dz.U. 2025 poz. 350), a w zakresie zmian "porządkujących" sposób liczenia
okresów korzystania z ulgi – m.in. przepisy nowelizacyjne w ramach ustawy deregulacyjnej (Dz.U. 2025
poz. 769), których część weszła w życie 1 stycznia 2026 r.
W praktyce zgłoszenie do ulgi odbywa się przez prawidłowe zgłoszenie do ubezpieczeń z właściwym
kodem tytułu ubezpieczenia: w materiałach informacyjnych ZUS wskazywano kody 05 90 xx lub 05 92
xx.
Najważniejsze terminy (w ujęciu operacyjnym, zgodnym z komunikatami i materiałami ZUS) są
następujące: - co do zasady przedsiębiorca ma czas na zgłoszenie w styczniu danego roku, a gdy prawo
do ulgi powstaje w trakcie roku – 7 dni od nabycia prawa (ujęcie to ZUS prezentował w materiałach dla
płatników),
- w 2025 r. ZUS przypominał o konieczności zgłoszenia do 31 stycznia (dla tych, którzy nie korzystali w
roku poprzednim), wraz z obowiązkiem złożenia dokumentów rozliczeniowych zawierających dane o
przychodzie/dochodzie i podstawie wymiaru składek,
- w 2026 r. ZUS opublikował dodatkowo komunikat o możliwości korekty zgłoszenia (zmiana kodów 05
10/05 12 na 05 90/05 92) oraz wskazał, że ponieważ 31 stycznia 2026 r. przypadał w sobotę, zgłoszenia
mogły być składane do 2 lutego 2026 r.
Z punktu widzenia potencjalnej odpowiedzialności biura rachunkowego to właśnie te terminy są
"punktem zapalnym": po ich upływie przedsiębiorca może utracić możliwość legalnego korzystania z
ulgi w danym okresie rozliczeniowym, co przekłada się na wyższe obciążenia składkowe i potencjalnie
stanowi podstawę do wyliczenia szkody (różnica w składkach).
Relacja przedsiębiorca – biuro rachunkowe jest zazwyczaj oparta o umowę o świadczenie usług (często z
elementami zlecenia). W takim modelu centralną podstawą odpowiedzialności jest art. 471 k.c.
(odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania), uzupełniony m.in. o
reguły dotyczące należytej staranności (w tym staranności zawodowej) oraz reguły określania szkody i
związku przyczynowego.
W klasycznym układzie przesłanki odpowiedzialności kontraktowej obejmują: - naruszenie obowiązku
umownego (np. brak wyrejestrowania i ponownego zgłoszenia w ZUS w terminie, brak weryfikacji
skutecznej wysyłki dokumentów, brak poinformowania klienta o błędzie), - szkodę po stronie klienta, -
normalny (adekwatny) związek przyczynowy między naruszeniem a szkodą, przy czym co do zasady
dłużnik (biuro) może się bronić wykazując, że niewykonanie/nienależyte wykonanie wynikało z
okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności (konstrukcja art. 471 k.c.).
W sporach o "utraconą ulgę" krytyczne jest rozdzielenie dwóch poziomów skutków: 1) wobec ZUS –
przedsiębiorca jako płatnik pozostaje zobowiązany do prawidłowych rozliczeń, natomiast 2) względem
biura rachunkowego – ewentualna szkoda klienta jest dochodzona cywilnie jako skutek nienależytego
wykonania umowy.
W praktyce ocena, czy obowiązek zgłoszenia do Małego ZUS plus "wchodził" w zakres zobowiązań biura,
zależy od treści umowy i przyjętego modelu obsługi (np. czy biuro wykonywało tylko czynności
ewidencyjno‐deklaracyjne, czy również prowadziło obsługę kadrowo‐płacową i reprezentację przed ZUS).
To zagadnienie przewija się też w sporach rozpatrywanych na poziomie Sądu Najwyższego, gdzie
akcentuje się znaczenie oceny, jakie zdarzenia są normalnym następstwem nienależytego wykonania
zobowiązania oraz jakiego rodzaju uszczerbek jest prawnie relewantny.
Osobnym, praktycznym elementem tła sporów bywa ubezpieczenie OC biur rachunkowych. Dla
przedsiębiorców wykonujących działalność z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych
kwestie obowiązkowego ubezpieczenia OC reguluje rozporządzenie Ministra Finansów (Dz.U. 2014 poz.
1616). Może to mieć znaczenie, jeżeli roszczenie kierowane jest także do ubezpieczyciela (w granicach
zakresu polisy).
Najbardziej "wprost" zbliżone do problemu utraty ulgi (lub innej korzyści) wskutek zaniechania
rejestracyjno‐zgłoszeniowego w ZUS jest orzeczenie cywilne Sądu Najwyższego w sprawie V CSK 549/19.
W tej sprawie: - klientka (przedsiębiorczyni) zawarła z biurem rachunkowym umowę obejmującą m.in.
obsługę księgową, kadrowo‐płacową oraz zastępowanie jej w czynnościach prawnych przed ZUS,
- uzgodniono wykonanie czynności wyrejestrowania i ponownego zgłoszenia do dobrowolnego
ubezpieczenia chorobowego w celu uzyskania możliwie wysokiego zasiłku macierzyńskiego; biuro
przygotowało dokumenty, ale nie doszło do skutecznej wysyłki do ZUS (zaniedbanie trybu
automatycznej wysyłki), a klientka nie została o problemie powiadomiona,
- ZUS poinformował, że brak jest w systemie informacji o wnioskach, a świadczenie przysługuje w
minimalnej wysokości; klientka podała kwoty otrzymanego świadczenia i oczekiwanego świadczenia
oraz wystąpiła o odszkodowanie.
Sąd I instancji (w opisie zawartym w orzeczeniu SN) uwzględnił roszczenie odszkodowawcze w całości,
uznając, że szkoda odpowiada różnicy między świadczeniem zakładanym a otrzymanym i wiąże się z
nienależytym wykonaniem obowiązków umownych (art. 471 k.c. w zw. z art. 361 k.c.).
Sąd II instancji zmienił jednak wyrok i oddalił powództwo, wskazując na niewykazanie przez powódkę,
że przy prawidłowym działaniu biura rachunkowego uzyskałaby oczekiwane świadczenie (spór skupiał
się na związku przyczynowym i prawdopodobieństwie uzyskania świadczenia, z uwzględnieniem
przepisów o ustalaniu podstawy zasiłku).
Sąd Najwyższy postanowieniem z 12 czerwca 2020 r. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do
rozpoznania; w uzasadnieniu podkreślił m.in., że ocena prawdopodobieństwa wystąpienia szkody
(zwłaszcza w postaci utraconych korzyści) może wymagać analizy okoliczności, od których zależało
uzyskanie świadczenia, w tym okoliczności dotyczących realności prowadzenia działalności i ryzyka
uznania działań za instrumentalne.
Wątek "błędu profesjonalisty" i jego cywilnoprawnych konsekwencji pojawia się też w judykaturze
ubezpieczeniowej; przykładowo w materiale dotyczącym sprawy II USK 479/22 wskazywano, że zarzuty
kasacyjne obejmowały pytanie, czy konsekwencje błędu profesjonalnego biura rachunkowego
(działającego w imieniu płatnika) powinny obciążać organ rentowy oraz odwoływały się wprost do
cywilnoprawnej odpowiedzialności biura rachunkowego (art. 471 k.c., a także art. 430 k.c.).
W sporach o "utraconą ulgę" najczęściej chodzi o szkodę w postaci zwiększonych ciężarów
publicznoprawnych, czyli różnicy między tym, co przedsiębiorca faktycznie zapłacił w składkach
społecznych, a tym, co zapłaciłby przy skutecznym zastosowaniu Małego ZUS plus. Na poziomie zasad
ogólnych zakres naprawienia szkody i kryterium "normalnego następstwa" wyznacza art. 361 k.c., a
reżim kontraktowy art. 471 k.c.
Od strony praktycznej rachunek szkody dla Małego ZUS plus powinien uwzględniać co najmniej: - okres,
w którym ulga mogła być legalnie stosowana (w tym limit czasowy korzystania z ulgi w danym modelu
rozliczeń),
- fakt, że ulga dotyczy składek na ubezpieczenia społeczne, a nie składki zdrowotnej (co wpływa na
zakres różnicy),
- dowody potwierdzające, że przedsiębiorca spełniał warunki ulgi oraz że przy prawidłowym zgłoszeniu
byłby rozliczany z kodem właściwym dla ulgi.
W sprawach o utracone świadczenia (a nie stricte "utraconą ulgę"), szkoda bywa kwalifikowana jako
utracone korzyści. W V CSK 549/19 powódka wskazywała, że otrzymała 6 752,20 zł zasiłku
macierzyńskiego zamiast oczekiwanych 67 980,64 zł, a roszczenie odszkodowawcze obejmowało m.in.
różnicę uznawaną przez nią za skutek zaniedbań biura rachunkowego.
Jednocześnie sprawa ta pokazuje praktyczny "punkt krytyczny": nawet przy wykazaniu błędu biura
rachunkowego, sąd może odmówić zasądzenia, jeżeli nie zostanie wykazane – na poziomie wymaganym
dla utraconych korzyści – że prawidłowe działanie biura doprowadziłoby do uzyskania korzyści w sposób
wystarczająco pewny/prawdopodobny (spór o związek przyczynowy i prawdopodobieństwo uzyskania
świadczenia).
Dla roszczeń "Mały ZUS plus" argumentacja o prawdopodobieństwie zwykle jest prostsza (warunki ulgi
są bardziej "zero‐jedynkowe" niż ocenne świadczenia), ale nadal trzeba wykazać: (a) spełnienie
warunków ulgi oraz (b) to, że przy terminowym zgłoszeniu ulga byłaby stosowana w spornym okresie
(czyli że szkoda jest normalnym następstwem zaniechania zgłoszenia).
W sporze cywilnym ciężar wykazania faktów, z których przedsiębiorca wywodzi skutki prawne (zawarcie
umowy, jej zakres, naruszenie obowiązku, wysokość szkody i związek przyczynowy), co do zasady
spoczywa na powodzie. Wprost wynika to z art. 6 k.c., a praktyka orzecznicza w sprawach o utracone
korzyści dodatkowo akcentuje konieczność wykazania realnej szansy uzyskania korzyści "gdyby nie"
zaniechanie biura rachunkowego.
Typowe kategorie dowodów w sporach o brak zgłoszenia do Małego ZUS plus obejmują: - umowę z
biurem rachunkowym (w tym ewentualne aneksy dot. kadr/ZUS, obowiązku reprezentacji, obowiązku
monitorowania ulg i terminów), - korespondencję (mail/SMS) potwierdzającą dyspozycję klienta,
przekazanie danych, potwierdzenia realizacji, - pełnomocnictwa i konfigurację dostępu w eZUS/PUE (kto
wysyłał dokumenty), - techniczne potwierdzenia skuteczności wysyłki (UPO, statusy dokumentów,
historia wysyłek) oraz ewentualne informacje o korekcie zgłoszenia, o której ZUS wspominał w
kontekście 2026 r.
Znaczenie ma również zachowanie klienta w kontekście minimalizacji szkody (np. czy po uzyskaniu
informacji o błędzie próbował skorzystać z dopuszczalnych korekt w oknie czasowym wskazywanym
przez ZUS). W 2026 r. ZUS wprost wskazał możliwość korekty określonych zgłoszeń do 2 lutego 2026 r.,
co może mieć znaczenie przy ocenie, za jaki okres szkoda pozostaje normalnym następstwem
uchybienia biura (a od jakiego momentu – skutkiem braku reakcji klienta).
Po stronie przedsiębiorcy (klienta) największą wartość dowodową mają działania "na piśmie" i
weryfikowalność terminów: - coroczne (np. w pierwszej połowie stycznia) pisemne zlecenie zgłoszenia
do Małego ZUS plus wraz z potwierdzeniem spełniania warunków (przychód/dochodowość, okres
prowadzenia działalności), - żądanie przekazania potwierdzeń wysyłki/odbioru dokumentów
zgłoszeniowych i rozliczeniowych, - samodzielna kontrola kodu tytułu ubezpieczenia w koncie eZUS/PUE
(szczególnie przed zamknięciem ustawowego okna na zgłoszenie/korektę wskazywanego przez ZUS).
Po stronie biura rachunkowego kluczowe są: precyzyjny zakres umowy, procedury jakości i "ślad
audytowy" wykonania czynności: - jasne postanowienia umowne, czy biuro tylko wykonuje dyspozycje
klienta, czy też monitoruje ulgi/terminy i informuje o możliwości skorzystania, - checklista terminów
(styczeń / 7 dni – zależnie od zdarzenia) oraz procedura weryfikacji skuteczności wysyłek (status/UPO),
co jest istotne zwłaszcza tam, gdzie o skuteczności decyduje poprawność narzędzia i trybu wysyłki,
- zapewnienie adekwatnego ubezpieczenia OC do realnego zakresu usług (w tym świadomość
regulacyjnego obowiązku OC w zakresie usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, jeśli działalność
biura temu podlega).
Bezpieczne fakturowanie usług przez wspólnika z JDG na rzecz własnej spółki z o.o.
Niezarejestrowanie przedsiębiorcy do ulgi Mały ZUS plus przez biuro rachunkowe
Spółka cicha – co to jest i jak z tym żyć?
Sprzedaż nieruchomości przed upływem 5 lat a PIT
Publikacje cyfrowe: ebooki, szkolenia, kursy – stawka VAT 5% czy 23% ?
50% KUP przy licencjonowaniu patentu – warunki i skutki podatkowe
W celu rozpoczęcia działalności w formie Sp. z o.o. skontaktuj się z nami. Każdego miesiąca tracisz tysiące złotych przez nieoptymalny sposób działania. Zadzwoń. Udzielimy Tobie wszystkich informacji.